door Elly Teunissen | sep 22, 2015 | Nieuwsberichten
Bejaarde of senior? Wat is een geschikte term voor ouderen.
Wat te doen met de ingeburgerde term 65-plusser? Het vinden van een geschikte aanduiding voor ouderen is lastig.
De verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd naar 67 jaar betekende voor veel Nederlandse burgers een enorme dreun. Ineens moest zomaar twee jaar langer worden gezwoegd voordat het stadium van het heerlijk nietsdoen werd bereikt.
Taalkundig was het ook een probleem. Want wat te doen met de ingeburgerde term 65+’er (met een apostrof) of 65-plusser (met een streepje)?
Bejaarden
Het vinden van een geschikte aanduiding voor ouderen blijkt sowieso lastig. Het begrip ‘ouden van dagen’ is al een tijdje geleden als belegen in de ban gedaan. ‘Bejaarden’ mag eigenlijk ook niet meer vanwege de connotatie van aftands.
Wie over ‘bejaardenhuis’ spreekt, loopt het risico bestraffend te worden toegesproken. Het moet ‘rusthuis’, ‘verzorgingshuis’ of iets dergelijks zijn.
Veel gebruikt wordt inmiddels de term ‘senioren’, die betrekking heeft op een wel erg breed gezelschap van ’50-plussers’ of ‘vijftigplussers’.
Kijkers
ONS richt zich op een nog grotere doelgroep. De nieuwe zender, die op 13 september de plek inneemt van NostalgieNet, wil programma’s maken voor ’49-plussers die midden in het leven staan’.
Je kunt je afvragen waarom de kijkers van ONS midden in het leven moeten staan. Ouderen die de hele dag thuis zitten, kijken immers nog meer televisie. Maar de toevoeging is vast bedoeld voor adverteerders. Zij hebben slechts belangstelling voor de senioren die geregeld het huis verlaten om inkopen te doen.
Elsevier nummer 36, 5 september 2015
door Elly Teunissen | aug 22, 2015 | Nieuwsberichten
De overheid moet zich meer inspannen om ouderen tegen fatsoenlijke voorwaarden de waarde van hun eigen huis te laten verzilveren. Daar voor pleit Marja Elsinga, hoogleraar huisvestingssystemen aan de TU Delft vandaag in een artikel van dagblad Trouw.
Volgens Elsinga is er een wereld te winnen als het Rijk potentiële investeerders over de streep zou trekken, bijvoorbeeld door garant te gaan staan voor leningen, zoals dat nu al gebeurt met de Nationale Hypotheekgarantie (NHG). Samen met De Vereniging Eigen Huis (VEH) en toenmalig PvdA-Tweede Kamerlid Paul Tang bepleitte Elsinga dat in 2013 ook al eens.
Verenigd in de Taskforce Verzilveren, kwamen ze destijds met het idee voor een zorghypotheek, waarbij ouderen de overwaarde van hun woning konden vrijspelen voor aanpassingen. Plannen om zich hieraan via garanties te committeren, werden echter door minister Stef Blok (VVD, Wonen) naar de prullenbak verwezen.
Commerciële organisaties
Inmiddels is de commerciële organisatie Het Zilver Wonen Fonds in het gat gesprongen dat door de afwijzende houding van de minister is ontstaan. Het Zilver Wonen Fonds is een beleggingsinstelling en actief in de vastgoedmarkt. De vastgoedportefeuille bestaat uitsluitend uit woningen in de Randstad.
Deze woningen zijn aangekocht van senioren (65+) die vervolgens de woning van het Zilver Wonen Fonds huren. Wanneer de bewoner de woning op enig moment verlaat, verkoopt het Fonds deze woning. De woningen hebben een marktwaarde vanaf 150.000 euro. Het Zilver Wonen Fonds koopt de woningen tegen circa 80 procent van deze waarde aan. Na de overdracht blijft de verkoper als huurder in de woning wonen. Hij gaat vanaf dat moment een huurprijs betalen. Dat is 5,5 procent van de marktwaarde van de woning. Het onderhoud wordt vanaf dat moment kosteloos en deskundig door het Zilver Wonen Fonds verzorgd.
Maatschappelijke behoefte
Met het aankopen van woningen van senioren zegt het ziet het Zilver Wonen Fonds te voorzien in een maatschappelijke behoefte. Immers, banken zijn steeds terughoudender geworden bij het verstrekken van een hypotheek of lening op de waarde van een woning. Door deze lacune op te vullen, bieden zij senioren die acuut geld nodig hebben en daarom de overwaarde van hun woning willen verzilveren weer perspectief.
Bron: Trouw
door Elly Teunissen | aug 6, 2015 | Nieuwsberichten
KPN maakt slimmere huizen
Het leven wat gemakkelijker maken in en om het huis. Met die missie begint KPN een nieuwe dienst. Onder de naam KPN SmartLife komen er ‘slimme’ apparaten op de markt. Als eerst staat er een dienst om het huis te beveiligen gepland.
Het veiligheidsproduct gaat KPN SmartLife Veilig heten. Met deze nieuwe dienst krijgen klanten via een app op hun tablet of smartphone een alarmmelding als er thuis iets gebeurt.
Samenwerking
Voor de afhandeling van het alarm werkt KPN samen met beveiligingsbedrijf Trigion. Ook werkt KPN samen met Philips. Zo kunnen de HUE-lampen van Philips gekoppeld worden aan het alarm. De lampen zijn via de dienst ook op afstand aan- en uit te zetten. Dit is een onderdeel van slimmere huizen.
De dienst wordt de komende tijd uitgeprobeerd door 150 mensen. Daarna komt het voor iedereen met snel internet en een tablet of smartphone beschikbaar. Wat het kost, is nog niet bekendgemaakt.
door Elly Teunissen | aug 4, 2015 | Nieuwsberichten
Voorsorteren op je oude dag
Woonvormen
De top 5 van de gewildste alternatieven
1 Moderne hofjes – deze vallen deels onder beheer van woningbouwverenigingen. Het is een moderne vorm van beschermd, zelfstandig wonen. Zo kent Haarlem de Johannes Enschedé Hof met huizen rond een binnentuin en poort die op slot kan.
2 Collectief particulier wooninitiatief – een groepje particulieren (ver)bouwt gezamenlijk een woning, zoals Huug en Greet Mans. Soms wijst de gemeente locaties aan.
3 De gemeenschappelijke ouderenwoongroep: bewoners hebben een eigen appartement of ruimte en delen de tuin en activiteitenruimtes. Daarnaast is het mogelijk gezamenlijk zorg in te kopen. Meestal zijn het panden van woningbouwcorporaties. Er bestaan ook woongroepen met mensen van verschillende leeftijden. Zelf een woongroep opzetten? Zie: Landelijke Vereniging Gemeenschappelijk wonen van Ouderen: wwww.ivgo.nl
4 De mantelzorgwoning – een drempelloos mobiel huis voor in de tuin, zoals de familie Verhaeg heeft. Het kan na gebruik worden verkocht. Zie: www.pasaan.nl
5 Kangoeroe- of schakelwoning – twee of meer aan elkaar geschakelde zelfstandige woningen met inpandige doorgang.
‘Samen worden we niet eenzaam’
Thuiswonen
Ons land telt 2,9 miljoen 65-plussers die zo lang mogelijk thuis moeten blijven wonen. Deskundigen waarschuwen voor ondervoeding, uitdroging, eenzaamheid en valongelukken. Wat gaan we met moeder doen? En hoe sorteren we zelf voor op onze oude dag?
Huug (66) en Greet Mans (66) kopen met haar zus en man een familiehuis om samen oud te worden. ,,Stel: één van ons valt weg, dan zijn er altijd nog drie over.” Samenwonen met familie; voor het echtpaar Mans is het een vervolg op een eerdere ervaring. ,,Wij houden van reuring, van veel mensen om ons heen,” zegt Greet thuis in het Limburgse Geulle. ,,Met mijn zus en haar eerste man woonden we in de jaren zeventig samen in Amsterdam. Onze kinderen zijn er geboren.
Door de warme herinneringen durven we de stap opnieuw aan. We zijn ervaren.”Beide koppels staan op het punt om een huis met atelier te kopen. Ze willen er twee woningen met aparte ingangen van maken. Greet: ,,Mijn zus woont in Frankrijk; haar man heeft beginnende hartproblemen. ‘Kom toch hiernaartoe’, zei ik. We kunnen zo veel voor elkaar betekenen. Op mijn beurt ben ik door problemen met één oog onzeker met autorijden.
“Huug: ,,Door samen een huis te kopen, hopen we allemaal langer zelfstandig te wonen. We kunnen bijvoorbeeld boodschappen doen voor elkaar, onze dieren verzorgen, de tuin onderhouden, samen zorg inkopen als dat nodig mocht zijn. Ik heb wel gezegd: ‘We gaan niet elkaars billen wassen! Dan zet ik de tuinslang erop’. Maar stel: een van ons valt weg, dan zijn er altijd nog drie over. In deze constructie zullen we niet snel vereenzamen.”Gepensioneerd psychiater Huug zag dat wel gebeuren bij zijn vader. ,,Alleenwonend was hij na de dood van mijn moeder eenzaam. Als ik op bezoek ging, probeerde hij me op het laatst zo lang mogelijk vast te houden. Heel naar. Zo wil ik niet oud worden.”Het echtpaar Mans hoopt een familiehuis te creëren waarin nog van alles en nog wat gebeurt.
Huug: ,,Dat maakt het voor anderen ook aantrekkelijker om langs te komen. De kinderen hoeven zich niet verplicht te voelen omdat we anders zo alleen zijn. Nee, het is leuk, en hun oom en tante zijn er ook! Althans, zo denken wij dat het werkt.”Hij haalt een bekend gezegde aan: It takes a village to raise a child. Zo zou je ook kunnen zeggen: It takes a village to help an oldie to fade away. ,,Je moet wel een goede band hebben om de stap te nemen die wij gaan zetten. Sociaal zijn, kritiek kunnen verdragen, op punten inschikkelijk zijn. Zo houdt mijn zwager niet van kippen. Dat gekrabbel met die poten vindt hij maar niets. Maar hé, die kippen gaan wel mee!
“Marjo Verhaeg (50) trok met haar man en kinderen in de ouderlijke woning in Neer. Voor moeder Door (80) kwam er een mantelzorghuisje in de tuin. ,,Ze hoeft niet meer bang te zijn; hier kan ze tot haar dood blijven.”Als bejaardenverzorgster zag Marjo genoeg ellende. ,,Vaak huilden mensen van eenzaamheid als ik ze alleen moest achterlaten. Ik kon ze snel een boterham geven en dan, hup, moest ik weer weg. Nee, zo wilde ik mijn eigen vader en moeder niet laten eindigen.”‘Kom zitten’, gebaart moeder Door in het keukentje van haar mantelzorgwoning. Die staat bij het huis waar ze met haar man Pierre woonde.
Ze zouden er samen intrekken, maar Pierre overleed voordat de bouw af was.Sindsdien houdt dochter Marjo haar moeder scherp in de gaten vanuit het ouderlijk huis waar ze met partner Bas (58) en haar twee jongens (19 en 23) woont. ,,Door mijn raam zie ik ze rond de tafel zitten,” zegt een glunderende Door.
,,Dat vind ik het mooiste wat er is. Ik voel me nooit eenzaam, krijg van alles mee. Al hoef ik er niet bij te zijn met al mijn gehannes.”Zonder pillen kan Door haar trillende rechterarm nauwelijks stil houden. Ach, maar verder mankeert haar gelukkig zo goed als niets. ,,Nou…ze loopt slecht en valt vaak,” nuanceert Marjo. ,,Laatst maakte ze ‘s nachts een flinke smak. Ze brak haar sleutelbeen. Dan is het fijn dat ik in de buurt ben. En ‘s Ochtends voor het werk help ik haar met douchen en aankleden.”Het scheelt dat Marjo als voormalig bejaardenverzorger handigheid heeft, geeft ze toe. Dat is tegelijkertijd haar valkuil.
Ze pakt alles aan, al heeft ze drie broers en een zus om op terug te vallen. ,,Zij hebben meer rust sinds mama hier woont,” merkt Marjo. ,,Ik moet er zelf goed voor waken om taken te blijven verdelen. Niemand doet daar moeilijk over, iedereen wil helpen.”Afspraken of huisregels hebben moeder en dochter niet hoeven maken.Marjo: ,,Alles loopt vanzelf. We eten apart, maar ik houd altijd een bordje voor haar over. Via de gordijnen geeft ze een teken als ze naar bed gaat. Dan weet ik dat het goed gaat. Mama is gemakkelijk, nooit dwingend. Dat scheelt.”De zorg voor moeder kost tot nu toe geen moeite, zegt Marjo, tegenwoordig parttime administratief medewerkster. Sterker nog: het scheelt een hoop tijd en stress. ,,Ik zie het bij vriendinnen. Die blijven op en neer rijden naar hun ouders, naast hun werk en gezin. Ik loop dagelijks een paar keer binnen.
Breng een kopje soep, vraag hoe het is. Dat is veel gemakkelijker dan wanneer je telkens in de auto moet stappen.”Los daarvan zou ze het niet kunnen: moeder alleen achterlaten met een beetje thuiszorg. Of nog erger: in een verpleeghuis waar ze misschien uren in haar eigen urine moet zitten omdat het personeel te druk is. ,,Misschien moet ze hier soms ook wachten totdat ik haar kan helpen, maar geen uren.”Haar partner Bas denkt er net zo over. ,,Onze ouders hebben toch ook al die jaren voor ons gezorgd? Een oude boom moet je niet verplaatsen.”,,Het is triest dat niet iedereen dit kan doen,” vindt Door. ,,Wij hadden de ruimte en de middelen om een mantelzorgwoning te kopen.
Ik gun dit iedereen.”Marjo: ,,Het huisje is erop ingericht dat moeder onder alle omstandigheden kan blijven. Ze hoeft niet meer bang te zijn dat ze weg moet. Daarvoor ben ik bereid heel ver te gaan. Zou ze zo dement worden dat ze straks in haar ondergoed door de tuin loopt? Geen probleem. Al kruipt ze per vergissing in mijn bed omdat ze denkt dat ze in haar eigen slaapkamer is. Ik ben haar dochter, dan ga ik toch gewoon naast haar liggen!”
Bron: Brabants Dagblad 4 augustus 2015, door Ingrid Beckers
